Onderzoek bij anale klachten

Een arts gaat niet zomaar een poliklinische behandeling starten of chirugische ingreep verrichten. Hij of zij wil vooraf zo goed mogelijk inschatten wat uw lichamelijke en geestelijke conditie is. Dat is voor uzelf van het grootste belang, maar ook voor de arts zelf om er zeker van te zijn dat alles gedaan is wat nodig is om risico's en complicaties zoveel mogelijk uit te sluiten. Dit inschatten van uw medische conditie gebeurt op basis van de informatie die door verwijzende artsen of door uzelf via een online formulier is verstrekt voorafgaand aan het eerste polibezoek of consult. Aan de hand daarvan wordt bepaald welke onderzoeken nodig zijn. Deze komen hieronder voor de verschillende aandoeningen bij anale problemen aan bod.

Verdoving bij chirurgische ingrepen

Wanneer u een chirurgische ingreep moet ondergaan, vertelt de arts u ook voor welke vorm van verdoving u in aanmerking komt:

• algehele anesthesie (of narcose),
• regionale anesthesie,
• of een combinatie hiervan.

Tevens zal hij de voor- en nadelen van de verschillende mogelijkheden en bijzondere omstandigheden met u bespreken. Samen met de anesthesioloog kunt u dan een keuze maken voor de vorm van anesthesie die het best past bij u en bij de ingreep die moet worden uitgevoerd.

Onderzoek bij aambeien

De klachten die aambeien kunnen geven kunnen ook voorkomen bij andere afwijkingen van de endeldarm of de anus. Het is daarom van belang dat er een goed onderzoek wordt verricht en gekeken wordt naar de anus, het anale kanaal en het begin van de endeldarm. Zo nodig moet er ook ander aanvullend onderzoek plaatsvinden (uitgebreid kijkonderzoek en/of röntgenfoto van de dikke darm). Dit komt vooral voor bij patiënten boven de vijftig jaar. Bij jongere patiënten is in het algemeen het onderzoek van de anus en het anale kanaal voldoende. De chirurg zal het onderzoek doen in een voor de patiënt onelegante houding, namelijk de knie-/elleboogsligging of linker zijligging. Daarbij kijkt hij naar de omgeving van de anus en de anus zelf en voert ook nog met de vinger een inwendig onderzoek van de anus en begin van de endeldarm uit.

Onderzoek bij peri-anale fistels

Meestal zijn de klachten en de bevindingen bij een onderzoek duidelijk genoeg om de diagnose te kunnen stellen. Nader onderzoek is dan ook meestal niet nodig. Indien er echter sprake is van een uitgebreid fistelcomplex (bv. hoefijzervormig fisteltraject kan een echo-onderzoek via de anus of soms zelfs een MRI een goed drie-dimensionaal beeld geven van het verloop en bijdragen aan een goede pre-operatieve planning.

In zeldzame gevallen kan een peri-anale fistel een uiting zijn van een onderliggende darmziekte. Uw klachten en de bevindingen bij het lichamelijk onderzoek kunnen hier al op wijzen. In dat geval is er wel nader onderzoek nodig in de vorm van darmfoto's en een kijkonder zoek in de darm (endoscopie). Daarmee kan de ernst van de eventueel onderliggende darmziekte worden vastgesteld

Onderzoek bij anale fissuren

Meestal zijn de klachten zo duidelijk, dat nader onderzoek - behalve het lichamelijk onderzoek - niet of nauwelijks nodig is. Bij het lichamelijk onderzoek zal de arts de anus inspecteren en zal hij de anus wat spreiden om een eventueel kloofje te kunnen ontdekken.

Onderzoek bij skin tags

Behalve een kort inwendig anaal onderzoek is aanvullend onderzoek alleen nodig indien het klachtenpatroon aanleiding geeft tot verdenking op een onderliggende aandoening: bijvoorbeeld in geval van bloed bij de ontlasting, e.a.

Overige medische onderzoeken

Afhankelijk van uw medische omstandigheden kunnen ook andere onderzoeken vereist zijn, zoals een bloedonderzoek. Het voert echter te ver op deze plaats alle mogelijke scenario's toe te lichten.